Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2017

Ανάσταση παντού!

Εικόνα
Χριστός Ανέστη σε όλους!
Ανάσταση στις ζωές μας, στη χώρα μας, στις αξίες μας!
Επιστροφή στην καθημερινότητά μας και στην πόλη με τους γρήγορους ρυθμούς, τα άγχη της και τους θορύβους της.
Η εξοχή αλλάζει τις παραστάσεις μας, μας γεμίζει αισιοδοξία και ηρεμία.
Αν και ο καιρός δεν ήταν τόσο ανοιξιάτικος όσο θα ήθελα, εν τούτοις, η φύση ξαναγεννιόταν και μας μπόλιασε ελπίδα αναγέννησης.


Μια βόλτα, ένας καφές δίπλα στη θάλασσα, κάτι τόσο απλό, μας γέμισε με όρεξη για τραγούδι και ανάσες ζωής.


Ο ουρανός έδειχνε τις διαθέσεις του αλλά ποιος νοιαζόταν; Άλλοτε  ήρεμος και άλλοτε μέσα στο θυμό όπως όλοι μας.


 Δεν γλυτώσαμε και τη βροχή που ξέπλυνε ό,τι άφησε η κοσμοσυρροή...


Πρώτη φορά φύτρωσαν μανιτάρια στον κήπο μας και είπα να σας τα δείξω. Όμορφα δεν είναι;

Εύχομαι να περάσατε καλά
Και του χρόνου με υγεία!

Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη | το e-book

Εικόνα
Το καλωσόρισμα
Το χωριό, σκαρφαλωμένο στην πλαγιά του βουνού, με τα πετρόχτιστα σπίτια, με το ποτάμι που κυλούσε  μέσα από την δεντροσκέπαστη πλατεία, με τα καλντερίμια του   και την ησυχία της φύσης, σε γυρνούσε πίσω στο χρόνο.  Έλεγες ότι κάθε αλλαγή που έφερε ο πολιτισμός παντού, κουράστηκε να ανέβει το φιδογυριστό δρόμο μέχρι το χωριό. Όλα είχαν παραμείνει όπως τότε, που η ζωή ανάσαινε σε κάθε γωνιά αυτού του παραδεισένιου τόπου, σε κάθε ανοιγμένο παραθύρι, σε κάθε πόρτα που υποδεχόταν τους γείτονες. 


Αυτό είναι ένα απόσπασμα από τη δική μου συμμετοχή στο εγχείρημα της Αλεξάνδρας,Woman in Blogsπου συνέλαβε την ιδέα και την υλοποίησε ώστε να είναι έτοιμο ένα ηλεκτρονικό βιβλίο με τίτλο:


Δεκαοχτώ bloggers γράψαμε 24 ιστορίες για την αλληλεγγύη και σας καλούμε να μας διαβάσετε για να την κάνουμε πράξη όλοι μαζί.
Το e-book μας διατίθεται για την ενίσχυση της Κοινωνικής κουζίνας "Ο Άλλος Άνθρωπος"και του μη κερδοσκοπικού σωματείου Κοινωνία αγάπης και προσφοράς "Γέροντας Παΐ…

Γειτονιά αγαπημένη.

Εικόνα
Ξαφνιάστηκα ευχάριστα  το γύρισμα στο χρόνο
στο χώρο που μεγάλωσα, σ' αυτούς εδώ τους δρόμους 
μικρό παιδί σαν ήμουνα, όλους τους περπατούσα
ήξερα κάθε τους γωνιά, το κάθε μονοπάτι
Πώς άλλαξε η γειτονιά!
Πού είναι τα λιβάδια;
Γεμάτα χλόη και φυτά,  κάθε λογής λουλούδια,
στην αγκαλιά τους ξάπλωνα, μεθούσα  απ' τ' άρωμα τους
με αδημονία περίμενα  να' ρθει μια πεταλούδα
Πού είναι οι δρόμοι οι στενοί, με χώμα καμωμένοι
γιομάτοι πέτρες  διάσπαρτες  σημάδια  στα γόνατά μου!
Αυτό το σπίτι φίλης  αδελφής,  ποιος ξέρει πού είναι τώρα,
κοίταξε  πώς ερήμωσε, πώς πλήγιασαν οι τοίχοι,
γεμάτη αράχνης κέντημα η πόρτα αργοπεθαίνει,
τα παραθύρια σφαλιστά, στη λήθη χαρισμένα.
Πού ‘ναι τα δέντρα τα ψηλά, που κρύβανε τον ήλιο
το σ' αγαπώ πρωτάκουσα  κάτω από τη σκιά τους
Πάμε σ’ εκείνη  τη γωνιά, που ήταν το σπιτικό μου  
πού ήταν ασφαλής φωλιά γεμάτο απ’ τις φωνές μας,  
από  τραγούδια και χαρές και άλλες τόσες λύπες!
Κοίτα πώς στέκει μοναχό, μέσα σε τόσα  άλλα,
που άλλαξαν, ξανάνιωσαν, σύγχρονα θε να εί…