Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2017

Ανάσταση παντού!

Εικόνα
Χριστός Ανέστη σε όλους!
Ανάσταση στις ζωές μας, στη χώρα μας, στις αξίες μας!
Επιστροφή στην καθημερινότητά μας και στην πόλη με τους γρήγορους ρυθμούς, τα άγχη της και τους θορύβους της.
Η εξοχή αλλάζει τις παραστάσεις μας, μας γεμίζει αισιοδοξία και ηρεμία.
Αν και ο καιρός δεν ήταν τόσο ανοιξιάτικος όσο θα ήθελα, εν τούτοις, η φύση ξαναγεννιόταν και μας μπόλιασε ελπίδα αναγέννησης.


Μια βόλτα, ένας καφές δίπλα στη θάλασσα, κάτι τόσο απλό, μας γέμισε με όρεξη για τραγούδι και ανάσες ζωής.


Ο ουρανός έδειχνε τις διαθέσεις του αλλά ποιος νοιαζόταν; Άλλοτε  ήρεμος και άλλοτε μέσα στο θυμό όπως όλοι μας.


 Δεν γλυτώσαμε και τη βροχή που ξέπλυνε ό,τι άφησε η κοσμοσυρροή...


Πρώτη φορά φύτρωσαν μανιτάρια στον κήπο μας και είπα να σας τα δείξω. Όμορφα δεν είναι;

Εύχομαι να περάσατε καλά
Και του χρόνου με υγεία!

Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη | το e-book

Εικόνα
Το καλωσόρισμα
Το χωριό, σκαρφαλωμένο στην πλαγιά του βουνού, με τα πετρόχτιστα σπίτια, με το ποτάμι που κυλούσε  μέσα από την δεντροσκέπαστη πλατεία, με τα καλντερίμια του   και την ησυχία της φύσης, σε γυρνούσε πίσω στο χρόνο.  Έλεγες ότι κάθε αλλαγή που έφερε ο πολιτισμός παντού, κουράστηκε να ανέβει το φιδογυριστό δρόμο μέχρι το χωριό. Όλα είχαν παραμείνει όπως τότε, που η ζωή ανάσαινε σε κάθε γωνιά αυτού του παραδεισένιου τόπου, σε κάθε ανοιγμένο παραθύρι, σε κάθε πόρτα που υποδεχόταν τους γείτονες. 


Αυτό είναι ένα απόσπασμα από τη δική μου συμμετοχή στο εγχείρημα της Αλεξάνδρας,Woman in Blogsπου συνέλαβε την ιδέα και την υλοποίησε ώστε να είναι έτοιμο ένα ηλεκτρονικό βιβλίο με τίτλο:


Δεκαοχτώ bloggers γράψαμε 24 ιστορίες για την αλληλεγγύη και σας καλούμε να μας διαβάσετε για να την κάνουμε πράξη όλοι μαζί.
Το e-book μας διατίθεται για την ενίσχυση της Κοινωνικής κουζίνας "Ο Άλλος Άνθρωπος"και του μη κερδοσκοπικού σωματείου Κοινωνία αγάπης και προσφοράς "Γέροντας Παΐ…

Γειτονιά αγαπημένη.

Εικόνα
Ξαφνιάστηκα ευχάριστα  το γύρισμα στο χρόνο
στο χώρο που μεγάλωσα, σ' αυτούς εδώ τους δρόμους 
μικρό παιδί σαν ήμουνα, όλους τους περπατούσα
ήξερα κάθε τους γωνιά, το κάθε μονοπάτι
Πώς άλλαξε η γειτονιά!
Πού είναι τα λιβάδια;
Γεμάτα χλόη και φυτά,  κάθε λογής λουλούδια,
στην αγκαλιά τους ξάπλωνα, μεθούσα  απ' τ' άρωμα τους
με αδημονία περίμενα  να' ρθει μια πεταλούδα
Πού είναι οι δρόμοι οι στενοί, με χώμα καμωμένοι
γιομάτοι πέτρες  διάσπαρτες  σημάδια  στα γόνατά μου!
Αυτό το σπίτι φίλης  αδελφής,  ποιος ξέρει πού είναι τώρα,
κοίταξε  πώς ερήμωσε, πώς πλήγιασαν οι τοίχοι,
γεμάτη αράχνης κέντημα η πόρτα αργοπεθαίνει,
τα παραθύρια σφαλιστά, στη λήθη χαρισμένα.
Πού ‘ναι τα δέντρα τα ψηλά, που κρύβανε τον ήλιο
το σ' αγαπώ πρωτάκουσα  κάτω από τη σκιά τους
Πάμε σ’ εκείνη  τη γωνιά, που ήταν το σπιτικό μου  
πού ήταν ασφαλής φωλιά γεμάτο απ’ τις φωνές μας,  
από  τραγούδια και χαρές και άλλες τόσες λύπες!
Κοίτα πώς στέκει μοναχό, μέσα σε τόσα  άλλα,
που άλλαξαν, ξανάνιωσαν, σύγχρονα θε να εί…

Πρώτες πήλινες δημιουργίες...

Εικόνα
Είπα και εγώ να πάρω πηλό να φτιάξω ένα τριαντάφυλλο . Με ταλαιπώρησε αρκετά μπορώ να πω αλλά δεν το έβαλα κάτω... Είπα να το χρωματίσω αλλά δεν πρόλαβα. Φίλη το είδε και ....πάει. Λίγο γλίτερ απλά και μόνο για να πω ότι πρόσθεσα κάτι πριν το λούστρο. Όμως όταν φίλη σου ζητάει να της φτιάξεις κάτι ακόμη και πρωτάρα να είσαι στον πηλό δεν φέρνεις αντίρρηση Και μάλιστα μου ζήτησε ανοιξιάτικο στεφάνι όλο από πηλό .Υποσχέθηκα τουλάχιστον να προσπαθήσω. Της άρεσε!!! Γι αυτό και εγώ σας το δείχνω. Η Άνοιξη μπήκε έστω και αν είναι λίγο δύστροπη. Και τα λουλούδια έστω και πήλινα είναι το σήμα κατατεθέν της!
Η αλήθεια είναι ότι αυτή είναι η δεύτερη προσπάθειά μου. Η πρώτη είναι ένα μικρό στεφανάκι που και αυτό δεν έμεινε πολύ κοντά μου. Πρόλαβα να το φωτογραφίσω όμως..

Ενδιαφέρον  παρουσιάζει η δημιουργία με πηλό. Και υπάρχουν τόσα που --λέω--ότι μπορώ να φτιάξω. Προσπαθούμε λοιπόν και συνεχίζουμε...

Τι να πεις σε ένα μικρό για το 1821;

Εικόνα
Τα ''γιατί'' για κάθε τι που του κινούσε το ενδιαφέρον είχαν πια πολλαπλασιαστεί τόσο πολύ που έχασα το λογαριασμό.
Ο μικρός επισκέπτης μας μαζί με τη μαμά του, ρωτούσε κάθε φορά και κάτι που τον ενδιέφερε.
''Γιατί βάλατε Σημαία κυρία Άννα στο μπαλκόνι σας;;'' ήταν η ευκαιρία που μου δόθηκε να του πω τι γιορτάζουμε αύριο.
''Ξέρεις; Πρέπει να ξέρεις, ''του είπα και ξεκίνησα με απλά λόγια να του εξηγώ για την επανάσταση του 1821
Γρήγορα έχασε το ενδιαφέρον του και βαρέθηκε.  
Όμως λαλίστατος καθώς ήταν έμαθα για τα χελωνονιντζακια,   για τους ήρωες των κόμικς, για τα ρομπότ, για τα παιχνίδια που του αρέσουν, για τα παζλ που φτιάχνει.
Παζλ, να το.
Τον κάλεσα να δει στον υπολογιστή κάποια νέα παζλ και του έδειξα τους ήρωες του '21.
Βρήκαμε και άλλους ήρωες σε παζλ αλλά...χάσαμε το ενδιαφέρον όσο και αν μιλήσαμε για εκείνους που πολέμησαν με αυταπάρνηση.
Και μια και είπαμε για πολέμους τον ρώτησα αν ξέρει τι όπλα είχαν τότε οι Έλληνες που πολεμούσ…

Συνηθίσαμε;

Εικόνα
Γιατί δεν αντιδράμε βρε παιδιά; 
Ξέρεις πόσοι έχουν βαλθεί να αναλύσουν το αδιάφορο σφύριγμά μας σε κάθε τι που γίνεται ή που απειλεί να συμβεί;
Χάσαμε την ελπίδα μας,λέει εδώ, και ο αρθρογράφος μας χαρακτηρίζει πρόωρα ηλικιωμένους γιατί, λέει, ο Ζαν Πολ Ρίχτερ είπε ότι τα γηρατειά είναι δυσάρεστα όχι γιατί δεν έχουν απολαύσεις αλλά γιατί απουσιάζει η ελπίδα. 
Γι αυτό και εμείς πρόωρα γεράσαμε μια και  καταγράφεται παντού η έλλειψη ελπίδας για το μέλλον της χώρας.
Να μη διαφωνήσω τώρα;
Πρώτα από όλα οι απολαύσεις...
Ποιες απολαύσεις έχουν τα γηρατειά; Ούτε να φάνε μπορούν καλά καλά-βλέπε μασέλα- ούτε να πιουν μπορούν, ούτε να φλερτάρουν...εντάξει φλερτάρουν που και που αλλά όχι σαν νέοι,  έτσι δεν είναι;Και το σεξ μην το υπολογίζεις, σε μεγάλη ηλικία είναι επικίνδυνα τα 'βοηθήματα'...
Που λες, μπορούν οι ηλικιωμένοι, που πότε το ένα τους πονεί και πότε το άλλο δεν μπορεί, να πάνε ταξίδια, εκδρομές, να χορέψουν, να...;;;
'Αρα για ποιες απολαύσεις μιλάμε;
Όσο για την ελπίδα δεν νομίζ…

Μια βόλτα... τι το 'θελα;

Εικόνα
Ο ήλιος όλο και περισσότερο μας επισκέπτεται πια. Μπορεί να βρέχει κάποιες μέρες,μπορεί το κρύο να μας ''τσούζει'' λίγο,  αλλά όταν η ημέρα είναι καλή, ακόμη και αν ο ήλιος παίζει κρυφτό, ακόμη και τότε μια βόλτα αξίζει τον κόπο.


Έτσι σκέφτηκα  ότι είναι καιρός να βγει μια βόλτα και ο μπαμπάς, που ο βαρύς και ασήκωτος χειμώνας, όχι μόνο λόγω κρύου, τον κράτησε ανάμεσα σε 4 τοίχους που ευτυχώς διατηρούσαμε ζεστούς.

Μια βόλτα στην πόλη μας του πρότεινα, να πιούμε το καφεδάκι μας, για να ξεκουραστεί από το περπάτημα,  ε...τα χρόνια του μετράνε  στη μέση και στα πόδια και όχι μόνο και το βρήκε θαυμάσια ιδέα.
Πάμε λοιπόν.
Για όλα είπαμε.
Όλα τα είδαμε και τα κρίναμε.
Μετά τον καφέ μας, περάσαμε και από την πλατεία μας.
Εκεί, σαν πυροσβέστης  να σβήνω ''πυργαγιές'' που οι άσχημες εικόνες του χαλούσαν τη διάθεση. Ξέρεις, ένας άστεγος, ένα παιδί που ζητά ελεημοσύνη, κάποιος μεθυσμένος, ένας ναρκομανής που ζητά χρήματα για τη δόση του, είναι λόγοι για να γκρινιάξει αρκ…

Ανθρώπινο μεγαλείο!

Εικόνα
Δεν την ήξερε την Γιώτα. Μα τι σκέφτεται τώρα. Φυσικά την ήξερε μια και ήταν συνάδελφός της στο ίδιο τμήμα, στις καταχωρήσεις και ένα 8άωρο και βάλε συνεργάζονταν άψογα.
Αλλά δεν την ήξερε πραγματικά. Μιλούσε λίγο για τη ζωή της. Για το σπίτι της για τον εαυτό της. Και θα ήταν αδιακρισία της να ρωτήσει.
Εκείνη πάλι, η Τόνια, όλοι ήξεραν ότι ήταν παντρεμένη με δυο μικρά παιδιά, μια και τα τηλέφωνα χτυπούσαν συνεχώς για να λύσει διαφωνίες και διαφορές των μικρών της ''δαιμόνων''. Ευτυχώς μέχρι το μεσημέρι ήταν ήσυχη αφού ήταν και τα δυο στο σχολείο.
Πριν 12 χρόνια είχε αγοράσει σπίτι με δάνειο φυσικά και ευτυχώς η δουλειά της πληρωνόταν καλά για να βγάζει το δάνειο και να συμπληρώνει τον μικρό μισθό του άντρα της. Πόσες φορές δεν είχε πάει στη δουλειά μέσα στα νεύρα για τις μικρές αποδοχές του συζύγου της και την ατολμία του να ζητήσει περισσότερα!
Πόσες φορές δεν είχε εξομολογηθεί στους συναδέλφους της και κυρίως στη Γιώτα, πόσο ασήκωτο βάρος  της γινόταν πολλές φορές το δά…

Ένα νέο μέλος της οικογένειας!

Εικόνα
Τη λένε Μάγια. Είναι το νέο μας σκυλάκι. Ένα υπέροχο θηλυκό 2,5 μηνών που έφερε χαρά στο σπίτι μας για δεύτερη φορά. 
Βέβαια ο χαμός του Ορφέα μας ακόμη πονάει αλλά όλη η αγάπη μας δίνεται απλόχερα στο νέο μέλος της οικογένειας.
Να σου πω ότι λείπει ο φόβος μπας και...μας φύγει γρήγορα από κοντά μας; Δε λείπει αλλά του γίνεται ένας πόλεμος οικογενειακός. 
Το σκυλάκι μας δεν είναι ράτσας αυτή τη φορά.
Είναι ημίαιμο. 


Ιδέα της κόρης μου ήταν να πάρουμε ένα από αυτά τα σκυλάκια που ψάχνουν σπιτικό. Η μαμά της εγκαταλελειμμένη ποιος ξέρει για ποιο λόγο.
Γέννησε τα κουταβάκια της στη στέγη εθελοντών αδέσποτων ζώων και το ένα το πήραμε εμείς.
Είναι δυο μέρες σπίτι μας και λες και δεν έχουμε τι άλλο να κάνουμε από το να ασχολούμαστε μαζί της.☺
Ζωηρή και παιχνιδιάρα!
Το πιο μικρό μέλος της οικογένειας που λογικά τραβάει όλο το ενδιαφέρον μας επάνω της.
Όχι...μην ανησυχείς κακομαθημένη δεν θα γίνει.
Ήδη άρχισε να μαθαίνει τρόπους σαν καλή κοπέλα.
Λίγο χαμόγελο το δικαιείται ο καθένας μας, έτσι;
Ας χαμογελά…

Ακριβό φάρμακο; Προσδόκιμο επιβίωσης!

Εικόνα
-Ξέρετε, δεν μπορώ να εκτελέσω αυτήν τη συνταγή σας. Θα σας δώσω όλα τα φάρμακα αλλά αυτό, να αυτό εδώ, είναι πολύ ακριβό.  
-Μα παιδάκι μου αυτό το φάρμακο θέλω να μου δώκεις. Τα άλλα μπορώ και μόνη μου τα τα πάρω.
-Μα πρέπει να πάτε στο γιατρό σας γιατί θέλω να γράφει προσδόκιμο ζωής. Αυτές είναι οι εντολές!
-Τι είναι τούτο παιδάκι μου; Θέλει και σφραγίδες και τέτοια; Να πω στο γιόκα μου να μου το βγάλει
- Γιαγιά δεν ξέρεις τι είναι το προσδόκιμο ζωής; Δεν είναι χαρτί, είναι χμ ...χμ...κάτι που ξέχασε να συμπληρώσει  ο γιατρός σας.
-Δεν είπα τιποτις προτύτελα  κοπέλα μου αλλά γιαγιά να πεις τη δικιά σου. Μέλπω με λένε και ακόμα δεν έγινα γιαγιά σε δικά μου εγγόνια. Δική σου θα γίνω;  Και δεν το ξέρω το προσδ...πώς το πες;  Πρέπει να τα ξέρω όλα αυκιά που λες; Μόνο το προσδοκώ ανάσταση νεκρών ξέρω. Σου κάνει; Και τι ξέχασε το τσαλαφό παιδί να γράψει πάλι; Μα με τόσα τηλέφωνα που βαράνε στο γιατρείο του πώς να μη ξεχάσει;
Η φαρμακοποιός χαμογέλασε αμήχανα και της έδωσε όσα φάρμακα επιτρεπό…

''Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία'' αλλά ........πεθαίνει!

Εικόνα
21! 
Τι είναι το 21;
Μην πεις τυχερό παιχνίδι γιατί δεν είμαστε για Blackjack μάτια μου.
Αριθμός, θα πεις . 
Ήξερες όμως ότι  είναι αριθμός της θέλησης; Τόσες μέρες, λέει  η έρευνα, θέλει ο άνθρωπος για να απαλλαγεί από τις κακές συνήθειες. Περίεργο; Μαγικό; Το θέμα είναι ότι βρέθηκε  ότι ο αριθμός 21 έχει τη δυνατότητα να εξασκεί μεγάλη επιρροή στον ανθρώπινο εγκέφαλο. 
Πάμε να αποδείξουμε την ορθότητά της.  Κόβουμε τις κακές συνήθειες και μετράμε...α πρόσεξε αν σταματήσεις για κάποιο λόγο, φτου και από την αρχή. Γι αυτό κρατήσου, μόνο 21μερούλες!

Το 21 επίσης είναι αριθμός ιερότατος και μυστικιστικός
Αλλά και για τους αλχημιστές έχει σημασία μια και τόσες μέρες -21- χρειάζονταν οι Αλχημιστές να μετατρέψουν τα ευτελή μέταλλα σε άργυρο!

Το 21, είναι και ένας ημιπρώτος αριθμός που λέει και η Βικιπαίδεια αφού είναι το γινόμενο των δυο πρώτων 3Χ7 =21

3 έγραψα και θυμήθηκα την Τρόικα, που ήλθε και μας έφερε τις 7 πληγές του Φαραώ.  Επτά;;;; Να το το 7άρι. Και για να μη ξεχνάμε και τις 7 πληγές της…

Για τους Πρίγκιπες της Καρδιάς μας και όχι μόνο

Εικόνα
Πέρασαν και οι γιορτές, πολύ διαφορετικές φέτος για μένα. Με απουσίες αισθητές, εν μέσω χειμώνα που ''έτσουζε''. Όχι πως έφυγε ο χειμώνας, αλλά όταν λιώνουν τα χιόνια νιώθω πως μετράω τις μέρες του. 

Όμορφη η κάτασπρη Αθήνα, την απόλαυσα έστω και για λίγο. Όμως, άσχημες οι συνθήκες για πολλούς ανθρώπους. Ξέρω ότι δημιουργεί το χιόνι πολλά προβλήματα και η χώρα μας δεν είναι μαθημένη για τέτοιο χιονιά. Για να είμαστε ειλικρινείς ούτε για ελαφρύ  χιονιά δεν είναι έτοιμη, αλλά ας μη το συζητήσουμε τώρα.

Όμως τους σκεφτόμουν όλους εκείνους που δεν είχαν μια ζεστή γωνιά να προφυλαχθούν.
Και το να ακούς για υπαλλήλους που μετράνε πάνω από τον άνθρωπο, τις ώρες εργασίας τους, σε ''βγάζει από τα ρούχα σου'', δεν γίνεται αλλιώς. Και  ο καιρός θέλει πολλά ρούχα!!!
Πρόσφατα πήγα και στο κέντρο αστέγων για να αφήσω κάποια πράγματα που μάζεψα. Ήταν ώρα σίτισης και  οι πόρτες ανοικτές για όσους είχαν ανάγκη φαγητού. Άφησα τα πράγματά μου στο χώρο υποδοχής και ενώ υπέγραφ…

Τίμησε τη ζωή! -Συμμετοχή -

Εικόνα
Εν αρχή ...είν' η ανάσα
η Πνοή του Θεού.
Έτσι  γεννιέται η ζωή
Με βόγγο  και δάκρυ.
Με χαρά και δέος.
Γιατί η ζωή είναι πόνος, 
Είναι όμως και γιορτή.
Απρόβλεπτη,  σαν τον έρωτα.
Ελκυστική σαν μυστήριο. 
Θάλασσα του Χειμώνα 
αλλά και καλοκαιρινή
Η πρώτη  μας αγαπημένη.

Την περπατησιά σου σχεδιάζεις 
στο πέρασμα του χρόνου,
το χνάρι σου ν' αφήσεις
στη στράτα  της ζήσης σου.
Με όνειρα το ποτίζεις 
με ελπίδα το λιπαίνεις
και πορεύεσαι  στο άγνωστο.
Χάνεις - κερδίζεις 
αγώνας είναι η ζωή,
το πάλεμα διδάσκει τον κάθε οδοιπόρο.

Μόνος μην  είσαι,
πάρε το χέρι μου 
Η ζωή ομορφαίνει  
όταν η καρδιά σου χτυπά 
στους χτύπους μιας άλλης,
όταν τα μάτια σου λάμπουν 
στη ματιά της αγάπης,
ακόμη κι όταν θλιμμένα 
ποτίζουν το χωρισμό,
ζεις επειδή πονάς,
όπως ζεις κι όταν αγαπάς.

Κάθε γέννηση μια αρχή
κάθε αρχή γεμίζει ελπίδα
κάθε ελπίδα γεννά νέα όνειρα
κάθε όνειρο γιγαντώνει τη θέληση
Μόνο με θέληση θα γευτείς τη ζωή!

Μην προσπαθείς να φανταστείς το τέρμα,
σου κλέβει τη γεύση απ΄ το ταξίδι
Απόλαυσέ το!
Αιώνιος εραστής να’ σαι  της  …